در آستانه انتخابات سر نوشت ساز 7 اسفند قرار گرفته ایم و از فردا تبلیغات این دوره از انتخابات شروع میشود با خود فکر میکردم وظیفه من در این عرصه چه خواهد بود .آیا صرف شرکت در انتخابات برای من نوعی کافی است؟ در جواب بر خود وظیفه دیدم علاوه بر شرکت فعال در این عرصه مطالبی را نیز در وب لاگ خودم بنویسم. برای شروع بحث  بهتر دیدم بحث را از نوع حکومت کشورم شروع کنم جمهوری اسلامی ایران. این حکومت ماحصل تلاش بی وقفه مردم ایران و در نتیجه مبارزات پیشینیان ما و ایثار و فداکاری و با خون هزاران شهید تشکیل یافته و امام راحل با گفتن نه یک کلمه بیش و نه یک کلمه کم و با رای میلیونی مردم در 12 فروردین 58 رسمیت یافته است ومیتوان اذعان نمود حفظ ارکان این نام مقدس ، آینده مطلوبی را برای مردم ایران به ارمغان می آورد. و این در صورتی است که توازن و تعادل لازم بین ارکان آن حفظ و استمرار داشته باشد چراکه در غیر این صورت این نوع حکومت به اهداف اصلی خودش دست نخواهد یافت هرکدام از این ارکان مفروضات و ملزومات خود را دارد و نمیتوان واژه آن را قبول کرد ولی در عمل از محتوا و درون خالی و تهی باشد. به زبان ساده جمهوریت نظام به نظر و رای و خرد مردم ارزش میگذارد و منطقی نیست مردم را به صورت گزینشی و ابزاری مورد توجه قرار دهیم و در عمل به خواست مردم توجهی نکنیم. باید صادقانه و از روی منطق بر رای و نظر مردم ارزش واقعی بنهیم و آنها را اصل و جدی فرض کنیم . در این صورت است که هیچگاه مردم خودشان را نسبت به اتفاقات جامعه غریبه و نامحرم حس نمیکنند و مشارکت صد در صدی در حفظ و توسعه کشورشان خواهند داشت به عبارت دیگر سرمایه اجتماعی متبلور میگرددکه نقش اساسی در پیشرفت جامعه دارد. رکن دیگر اسلامیت نظام می باشد باید بپذیریم که ماهیت انقلاب ما انقلاب اسلامی است و با توجه به دین و مذهب اکثریت قریب به اتفاق جمعیت ایران که مسلمان و شیعه اثنی عشری می باشد وهم با فرض شرط عدالت و منطق  بشری باید اسلامیت و شریعت در اداره امور جامعه نقش اساسی و اصلی ایفا نماید بدون  لحاظ اسلامیت نظام جامعه ایران به سر منزل نجات نخواهد رسید خلاصه اینکه هیچ قانون و برنامه ای در سر زمین ایران بدون لحاظ اسلامیت  مورد وفاق مردم نخواهد بود . و نهایتا" بعد از جمهوری اسلامی واژه افتخار آمیز ایران قرار دارد که جای هیچ بحث و گفتاری ندارد و تمام مردم ایران زمین عاشق وطن خود ایران عزیز هستند. اما هدف از این گفتار این بود که همه ما باید به نظام خودمان عشق بورزیم و برای حفظ و توسعه کشورمان نقش تعیین کننده داشته باشیم و بدانیم که بهشت را به بها میدهند نه به بهانه  . من و شما هستیم که ما میشویم و ما صاحب اصلی سرزمین خود هستیم و نیک بدانیم وضعیت موجود ما حصل عملکرد گذشته گان است و آینده ما محصول عملکرد خودمان است اگر دوست داریم کشور ما جز بهترین ها باشد باید خودمان آن را بسازیم و شرایط را قدم به قدم و آهسته و پیوسته به طرف وضعیت مطلوب سوق دهیم. من دست به قلم گذاشتم و قدمی کوچک برداشتم.هان شما هستید که قدمهای بزرگی بردارید. کوچک شما قوشچی . 28/11/94